Een ruimte binnengaan, een blik kruisen, iemand spontaan aanspreken: het zijn kleine momenten die op het moment zelf onbeduidend lijken, maar iemands levenspad mee kunnen vormen. Ze bepalen wie je ontmoet, met wie je samenleeft en de richting waarin je leven verder meandert. Het besef dat alles anders had kunnen zijn werpt een relativerende blik op wat is. Met deze existentiële dynamiek in het achterhoofd krijgen alledaagse dingen lading en kan elke ontmoeting een kantelpunt zijn.

​

Vanuit dit besef schildert Bart mensen die figuurlijk onderweg zijn, die zich bewegen tussen het leven dat is en de vele andere levens die mogelijk waren, vaak mysterieus, alsof ze niet samenvallen met hun eigen bestaan of zich daar op een afstand van bewegen. Een plek is voor hem nooit zomaar een decor, maar een drager van mogelijke verhalen. Hij vraagt zich af wie er ooit aanwezig was, wat er had kunnen gebeuren en welke sporen daarvan achterblijven. Vanuit foto’s, herinneringen en alledaagse elementen bouwt hij nieuwe beelden op waarin verschillende werkelijkheden elkaar raken. Figuren, objecten en materialen worden bewust samengebracht en verwijzen naar aanwezigheid, afwezigheid, vergankelijkheid en vluchtigheid. Een jas, een stoel, een gezicht of een lichaam kan zo een spoor worden van iemand die er was, of er had kunnen zijn.

​

Olieverf creëert een authentieke gelaagdheid. Toegevoegde aggregaten versterken dat gevoel en geven het werk een doorleefde, bezielde materialiteit. Bart probeert op doek een aanwezigheid tot leven te brengen, zodat de toeschouwer het gevoel krijgt iemands persoonlijke ruimte als passant te doorkruisen en daar een spanning ervaart die, in het ogenblikkelijke moment, even raakt aan de eigen levenswandel.